niqui.web-log.nl

Bryan Adams

Bryan Adams in Antwerpen, met een akoestisch concert uit de Bare Bones Tour. De locatie was de Stadsschouwburg in Antwerpen.
Voor me de vierde keer dat ik hem live op het podium zag, maar het was voor de eerste keer zonder band. Bryan had enkel een pianist bij zich en zichzelf met de akoestische gitaar en de mondharmonica. En? Af, zo genoten van het concert.
We zagen een ontspannen Bryan Adams, gewoon, zoals altijd zonder toeters en bellen. Sobere belichting, enkele spots volstonden.
Sober maar o zo mooi gebrachte versies van schitterende nummers. Ik zat hoog op halverwege het balkon, maar toch behoorlijk ver vond ik, te ver om de gelaatsuitdrukking te kunnen zien. Maar dicht genoeg om de laat ik het de non verbale communicatie noemen te voelen.
Bryan Adams, deze man, pas vijftig geworden, dertig jaar met muziek bezig. Bakken ervaring en nog zo puur. Al heel snel, na amper een nummer raapte hij zijn playlist die op de grond lag op en frommelde het tot een propje wat in de coulissen belandde. Het kwam over als van ik heb zin om een avondje te jammen zonder dat er wat volgens het lijstje moet. Zalig!
Af en toe kwam de pianist nummers ondersteunen. Op een gegeven moment zette Bryan een nummer in en zag ik de pianist uit de coulissen naar de piano kruk snellen.
Wat later was het een jukebox moment, roep maar een nummer en ik speel het voor jullie. Ik was verrast dat al snel I'm Ready klonk, zo mooi, en ik was blijkbaar niet de enige die het graag hoort, de zaal zong op de achtergrond mee. De persoon die het nummer voorstelde kreeg aan 't einde een opgestoken duim vanaf het podium. Schitterend!
Ook zo super was dat ie aan een viertal meisjes op de bovenste rij van het balkon vroeg om naar beneden te komen. Ik dacht even van tiens, toch niet met zijn allen When Your Gone zeker? Maar eens die mensen beneden waren, het duurde nog even, zei hij, er zijn daar vier stoelen vrij, neem maar plaats. Super!
Twee uur en een kwartier op het podium, even lang genieten was het, ik heb verschillende nummers met mijn ogen dicht gezeten, niet afgeleid willen worden van wat dan ook.
Conclusie? Ik kijk er naar uit wanneer hij weer België aan doet.
En mijn foto's? Noppes, de security was streng, héél streng. Al voor het concert begon werd ik gesommeerd de camera weg te steken. En ik had echt geen zin om de zaal te moeten verlaten om een foto. Vandaar dat het voor me ook voor 100% een luisterconcert is geweest. Een fijn concert met fijn gezelschap, een contente madam hier.

Clouseau 10-11-09

Afgelopen dinsdag organiseerde Radio 2 een Exclusieve Showcase van Clouseau voor haar luisteraars en winnaars van een wedstrijd.
Hiervoor kreeg ik van een winnaar een uitnodiging om mee naar Brussel te gaan. Helemaal super. Het concert was in het Amerkaans Theater in Brussel, onder aan het Atomium. Goed op tijd ter plaatse, tijd genoeg om even tot aan Bruparck te wandelen om daar een hapje te eten.
Nog voor de deuren van de zaal open gingen waren we weer terug aan de deuren. Iets over half acht begon de band aan het concert. Naar mijn idee was het dezelfde playlist als bij de cd voorstelling een paar weken terug in Humbeek. Een tof concertje, een ruim uur later was het weer voorbij. Kort, veel te kort vind ik dat, we zijn te goed gewoon denk ik..
Enfin, thuis waren ze verrast dat ik om kwart over tien 's avonds al aan kwam waaien. Toch ook eens fijn om doordeweeks op een redelijk uur thuis te komen.
Tot de volgende mannen!

This Is It

Gisteren avond zijn zus en ik richting cinema geweest. Lang, voor me al héél lang geleden dat ik nog naar een bioscoop geweest was. Ik kan er gewoon nog geen jaartal op plakken. En waarom dan niet, ik kan niet gewoon blijven zitten voor een film. Het duurt me altijd te lang. Ik ben geen tv kijker en als ik dan toch eens aan mijn manneke vraag om een programma voor me op te nemen, neem ik de tijd niet om het achteraf eens te bekijken.
Nu ja, eind september was de ticket verkoop gestart voor dé film This Is It over de repetities van Michael Jackson voor de concertreeks in Londen. En jaja ik was er als de kippen bij om kaartjes te reserveren.
Gisteren was het dus nog eens een zussen avondje. Voor ons is MJ pure nostalgie, jeugdsentiment, we hebben beide jaren jazzballet gedanst, en songs van MJ stonden bij de balletschool heel vaak in de dans playlist. Enfin, gewapend met een bak popcorn en een cola zakten we in de stoelen. Na de voor me veel te lange reclame en trailers begon het dan.
Om te beginnen liep er een tekst over het scherm, kan me de woorden zo niet voor de geest halen, maar ik zat er al met kippenvel. En ik was niet de enige, dood en doodstil was de zaal. Even later begon de film met de fragmenten van repetities, beelden achter de schermen. Knap, knappe beelden, de show in Londen moet anders we héél knap geweest zijn. Geen twijfel mogelijk. En we hebben er van genoten, zalige nummers, een vitale MJ gezien. Fris dansend, continu dansend, zijn stem bij verschillende nummers sparend, naar eigen zeggen toch. Toffe avond weer.
Voor de liefhebbers heb ik een paar fragmenten uit de film opgesnord op youtube.
 Hier , hier en hier, enjoy!

The Secret

Hoezo The Secret?

Jaren geleden had ik op een soort motivatie training vergelijkbare info gekregen. We maakten toen een collage, we stelden onze doelen. We gingen hét maken, tsjakka! Alleen was het voor me oor in en oor uit.
In de yoga lessen was het al eens vaker ter sprake gekomen. En ik kende het principe van je krijgt wat je uitzend. Ik vertrouw op helemaal op mijn gedachten kracht.
En ja, het werkt omgekeerd ook. Ooit heb ik het zelf mogen ervaren, hoe dat negatieve gedachten je hele zijn neerhalen. Tot je op de bodem van de put zit. En hoe ik zelf weer door het sturen van mijn gedachten weer boven water gekomen ben.

Al vaker hoorde ik links en rechts vallen dat ik 'dat' boek eens moest lezen. Ik wist verschillende mensen in mijn directe omgeving die The Secret als boek of dvd in de kast hadden staan.
Eerst kreeg ik een linkje doorgestuurd, ik heb gekeken en gekeken. Een week later viel Het geheim van The Secret Werkboek zowat in mijn handen. En ja, ik las het in één ruk uit. Ben het nu voor de tweede keer aan 't lezen om nu de oefeningen ook grondiger te doen.
En? het staat me aan, een echte aanrader. En ik ben er mee aan de slag gegaan. Ik heb er vertrouwen in.
Op het net kwam ik de film tegen, en ik heb vanavond gefascineerd zitten kijken en ik deel het graag met de liefhebbers.

think

What you think creates your life. All you have to do is
ask yourself what you are willing to accept into your life and
learn to focus your thought consciously and consistently in order
to create what you want.

 

Ghalil

Cd voorstelling van Clouseau!

Mijn favoriete groepje Clouseau heeft sinds vandaag een nieuwe cd uit, Zij Aan Zij heet ie.
Vorige week had ik met twee wedstrijden meegedaan. Te winnen waren tickets voor de cd voorstelling afgelopen woensdag. En wat kreeg ik maandag en dinsdag in de mailbox? Jawel, van de drie pogingen waren er zelfs twee raak. Super super dat ik er bij mocht zijn, en super dat ik nog enkele fans kon verblijden he.
Dus wij om half vier van huis, ruim op tijd, je weet maar nooit met het verkeer naar Brussel he.
Denk dat we om kwart voor zes ter plaatse waren. De locatie was een klein dorp buiten Brussel, Humbeek in zaal Eldorado, overigens een zeer mooie authentieke zaal.
Dan wat later de cd voorstelling zelf, we hadden gegokt op een tiental nummers. We kregen er acht van de nieuwe cd en nog een zestal oudere bekende nummers als toetje. Helemaal leuk!
Een erg toffe avond vond ik het. De nieuwe nummers vond ik erg stevig klinken, hoor ik graag he.. Zo met de eerste indrukken van wat ik gehoord heb, kan het me wel bekoren. Het was even wennen, eerlijk ik fronste mijn voorhoofd bij Als Er Ooit Iets Fout Zal Gaan aan de meer dan hoge stem van Koen, maar tegen het einde van het nummer begon het me meer en meer te bevallen. Nu nog afwachten tot ik in de winkel geraak en tot ik de nummers een paar keer rustig heb kunnen beluisteren. En ja, na de showcase kregen we de mogelijkheid om op de foto te gaan met de mannen. Na een concert hoeft het voor me niet zo nodig om op de foto te gaan, maar van deze gelegenheid die avond heb ik toch ook gebruik gemaakt. Toffe herinnering!
Dankjewel allemaal voor de gezelligheid en het gezelschap!

multi

Wat zit er toch florisant bij. ;-)

In onze vakantie had ik me één ding voorgenomen, mijn best doen om me voortaan niet op te laten jagen, door niks. Kalm en rustig de dingen doen, ja dat was mijn doel. Dat is al lang mijn doel, maar tussen zeggen en doen is een ander verhaal. Eigenlijk holde ik van hier naar daar, 'moest' ik dit en dat nog zo nodig snel doen. En dat met een constant sluimerend vermoeid gevoel. Dan werk je eigenlijk steeds helemaal tegen je lichaam in. Ziek ziek en nog eens ziek.

Ondertussen had ik toch een advies ter harte genomen en een multi -vitamine kuur geslikt, ortho moleculaire huppelepup, vitaminen die onmiddellijk door het lichaam opgenomen worden. Veel heil dacht ik er niet van te kunnen verwachten, maar ik moet bekennen, eindelijk voel ik me goed, geen onderliggende vermoeidheid meer.

Nou goed, en dat doel dan, om rustig te blijven? Tuurlijk wist ik van het principe -blijf in het nu- maar dat is niet vanzelfsprekend. Maar tot nu toe gaat het meestal goed en als vanzelf. Mentaal voel ik me rustiger, en dat terwijl alles toch even goed gedaan wordt en moet worden.

En bovenstaande foto dan? Die doet wat chaotisch aan. Toch, het is minder erg als het lijkt hoor.
Ik ben nu anderhalf jaar regelmatig een stukje aan 't joggen, zo vaak als het maar lukt. Maximum drie keer per week, rust dagen zijn belangrijk he. Hier zit ik dus bij te komen in mijn korte broek. Overigens ben ik er nog niet achter of joggen echt iets voor me is, ik betrap me soms op de gedachte dat ik misschien beter de tijd aan yoga had besteed. Maar ja, de conditie kan ik daar niet mee bij houden.

En het aquarel materiaal om me heen?
Aquarel materiaal, ruim 20 jaar geleden heb ik dat nog op school gedaan. En de zin was er weer om wat creatiefs te doen. Dus, oefenen maar weer. Zo blijven we aan de gang he. ;-)

En de laptop bij de hand, die gebruikte ik om de foto die ik als houvast gebruikte om te schilderen bij de hand te hebben. Maar ja, dan piep ik tussendoor toch weer even links en rechts op internet.

Conclusie? Een contente madam in huis. En hoe gaat het met jullie?

Badeend again

Jaja we konden het niet laten, ook vanmiddag trok ik met meisje weer naar de badeend. En de wind was rustig, de eend lag er mooi bij. Is het geen schatje. ;-)

Badeend

Badeendjes, wie kent ze niet. Als ik het zo bedenk, ook hier in huis zwerven er wel een aantal rond. En niet alleen op de badkamer. Het heeft iets kinderlijks, ze doen me denken aan de kermis. Eendjes vissen weet je nog? Op je knietjes op een net iets te hard matje voor de waterbak zitten.
Kunstencentrum Z33 heeft een project lopen Z-OUT, een kunstwerk dat op dit moment te bezichtigen is de reuze 'Badeend' van de Nederlandse kunstenaar Florentijn Hofman. Het gevaarte heeft van eind juni een zestal weken in de kanaalkom in Hasselt gelegen. Als je over de kleine ring in Hasselt reed, kon je niet naast het gevaarte kijken. En ik vond het steeds zo aandoenlijk zicht.
Na wat schade en averij is de eend dit weekeind weer te water gelaten en wel in onze gemeente. En er was veel belangstelling voor, gisteren waren jongste dochter en mannetje al eens een kijkje gaan nemen. En vanmiddag gingen we weer heen. Echt een gezellige drukte was het aan onze passanten haven. Jong en oud kwamen even aan lopen. Mijn camera had ik mee natuurlijk. Jammer alleen dat er erg veel wind was en de eend bleef daarom niet mooi fier recht op dobberen. Maar een tof initiatief vind ik het. Na het weekeind is het nog te zien in verschillende andere haventjes. zie de website van Z33 / Z-OUT voor de data.

Rhodos

Van 20 tot 27 augustus zijn we met het gezin naar Rhodos geweest. De twee vorige jaren gingen richting Kos, en de Griekse mentaliteit en sfeer bevalt ons wel. Deze keer zaten we in het dorpje Ixia, op een goeie drie/vier kilometer van Rhodos stad af. Ideaal op een tiental minuten met de bus of taxi in de stad te zijn. Overigens zeer betaalbare bus en taxi, voor een volle taxi betaalden we 7 euro per rit naar de stad.

We zaten in hotel Dionysos, een aanrader, zeer rustige sfeer, amper animatie, rustig ook om het zwembad. Denk wel dat eind augustus niet echt hoogseizoen meer was.
We hadden logies met ontbijt, als we aan het zwembad bleven haalde ik voor de lunch in het winkeltje bij het hotel wat brood, kaas en wat fruit. En voila, picknicken aan het zwembad.
's Avonds gingen we her en der eten, ging prima, en om uit te gaan eten viel het van prijs me ook goed mee.

En er was veel te zien daar, veel meer dan ik gedacht had. Jawel ik had verschillende toeristen gidsen door genomen vooraf. Maar als je daar dan staat en alleen al de oude vesting van de oude stad ziet, vier kilometer lang, dan kijk je je ogen uit. En de straten en steegjes in de oude stad, zo mooi. Rhodos is door Unesco beschermd erfgoed, en er is duidelijk veel geld besteedt aan de restauratie van stadsdelen.

We hadden een hele lange dag rondgelopen in voornamelijk het oude en het antieke stads gedeelte. Schitterend, mooie mozaieken op de vloeren, het zijn langwerpige keien die ze met de punt omhoog in de cement gelegd hebben, en zo ook motieven gevormd hebben. Die mozaieken zag je overal op Rhodos. Dan hadden we nog één dag een auto gehuurd, in de voormiddag Lindos, het witte stadje bezocht, mooi maar erg toeristische gericht, net als in Rhodos stad het geval is. En ja waar er toeristische winkeltjes zijn kon je over de koppen lopen. En waar geen winkels zijn, de authentiekste delen, zag je zeer weinig mensen lopen.

's Middags zijn we naar de 7 bronnen geweest, eerlijk gezegd, er was niks aan. Je zag een beekje en er kwam op zeven plaatsen water uit de grond, er stonden bordjes bij, jaja genummerd van één tot zeven. Even rondgewandeld en toen richting de vlindervallei.
Door Rhodos zo te doorkruisen zagen we zeer groene delen, nooit geweten dat Rhodos zo groen bebost zou zijn. De vlinder vallei was de moeite, een wandelpad van 800 meter, en ja klimmen ook, door de bomen. De bomen waren amberbomen, die een stof afscheiden die vlinders aantrekt. Het was een schitterend zicht, helaas was het maar één vlindersoort die er rondvloog. Maar ontelbaar, werkelijk alle bomen en rotswanden waren bedekt onder de vlinders, je zag het eerst nog niet goed. Maar het was er lekker van temperatuur en fijn wandelen. Tip is wel om net als wij stevige sandalen of schoenen aan te doen, het wandelpad was erg ongelijk van keien.

Van daaruit zijn we naar Faliraki geweest, een zandstrand daar, voor de meisjes eens fijn om even een duik in de zee te nemen en wat af te koelen van de lange dag. Toen weer verder naar Rhodos stad, nu de delen doorgereden die we lopend niet hadden bereikt. En ja 's avonds laat nog een hapje drankje gedaan in de stad.

En ons verlof zit er weer op, fijne dagen zijn het geweest. We kunnen er weer tegen.
De meisjes zitten schoolboeken te kaften, morgen ook voor hun weer een verse start.

Tot de volgende!

Zeer charmante straatjes en steegjes

Deel van de muren van de oude stad

Lindos

Rimpelrock 15.08.09

Rimpelrock? Een festival voor senioren.
En wat ik daar zocht? Clouseau was afsluiter, en ik wist van andere Rimpelrock voorgangers dat het in de eerste plaats een ambiance en relax dag is. Al vroeg, ja eigenlijk idioot vroeg, iets over negen 's morgens stond ik al aan de poorten van de ingang. En? Denk dat er toen toch al een paar honderd mensen me voor waren. Niet te geloven wat ik daar zag, vouwstoelen, klapstoelen, tafeltjes. Platte steekkarren zelfs met het hele hebben en houwen aan stoelen, koelboxen tassen aan elkaar geriemd.
Tien voor half elf gingen de poorten open, mensenkinderen wat een geduw en gedrum. En dat met al dat gerief dat de mensen meesleepten. Eenmaal ik tot aan het podium gehuppeld was, hadden mijn collega Clouseau fans ruimte gelaten aan de hekkens tegen de catwalk aan. Whow, super plaatsen. Al de oma's en opa's hadden hun stoeltjes in no time in strakke rijen opgesteld, het waren volgens mij allemaal ervarings deskundigen. Werkelijk niet te geloven hoe snel dat het plein vol stoeltjes stond. Ze vonden eerst niet kunnen dat we tegen de reling gingen zitten, dat moest volgens hun vrij blijven om naar het toilet te kunnen gaan. De security zei gelijk tegen ons dat het geen punt was, ieder is vrij waar hij gaat zitten. Dus...
Het hele programma was niet echt waar ik normaal naar zou kijken, maar enkelen hebben me toch verrast. Vader Abraham kreeg maar mooi de hele wei mee met zijn meezingers. Linsdsay en Christoff, oeie... sorry voor de fans, maar fout, zou fout, vreselijke pasjes hoorden er ook bij. Free Souffriau zorgde voor een uurtje rustig luisteren. Een breekbaar meiske, maar ik kreeg er kippenvel van. De weide was muisstil toen ze De Roos van Ann Christy zong. Een een waarderend flink appaus. Voor de rest vond ik de stem van Dana Winner me heel goed meevallen, maar het was mijn eerste keer dat ik haar hoorde, scheelt misschien ook wel. Verder was enkel Billy Ocean meer dan Ok, alleen kenden de meeste mensen zijn nummers niet. Ik vond het een kleurrijke stralende man.
Clouseau had de gewone concert setlist, helaas sneuvelden twee van mijn favoriete nummers en kregen we in de plaats Anne en Daar Gaat Ze. Dat was te verwachten eigenlijk dat ze voor een ouder publiek de nummers wat zouden aanpassen. Enfin, het was eigenlijk een meer dan leuke dag geweest, bloed heet, plezant sfeertje en goed gezelschap, tof!

Beekse Bergen

Een mooie dag hadden we laatst uitgezocht om een dagje naar de Beekse Bergen in Hilvarenbeek te gaan. Het was al van onze eigen kindertijd geleden dat ik daar nog geweest was. En ik vond het een schitterd park. Zeer ruim opgezet, veel dieren die alle ruimte kregen. We hadden in de voormiddag de auto safari gedaan en in de namiddag de wandelsafari. We waren het aan het einde van de dag roerend eens. Schitterend, een geslaagde uitstap!

Clouseau Deurne 05-08-09

Een concert uit de Tour 2009 van Clouseau was het vorige donderdag avond in het openluchttheater Rivierenhof in Deurne.
De derde keer al dat ik daar de mannen van Clouseau zag. En ook deze derde keer een zwoele zomeravond. Tof concertje op een heel mooie locatie.

Suikerrock Tienen 02-08-09

Eer vorig weekeinde - ja ik loop hier wat achter- stond Suikerrock in Tienen op de agenda. De derde keer al in vijf jaar dat ik en mijn maatjes de zondag op de markt van Tienen staan.
Een heel programma was het op zondag. Roel Vanderstukken, het was de derde keer -denk ik- dat ik hem live bezig gezien had. En ik moet zeggen, zijn stem wordt beter met de tijd.
Volgende artiest was Axl Peleman, heel ongedwongen concertje op zijn Antwerps. Jawel, gezellig vond ik het wel, alleen versta ik niet altijd het dialect goed.
Even later kregen we de gasten van CPeX voor de kiezen, Hugo Mathijssen en Ronny Mosuse en nog een gast. Het was me een stelletje wel, ze kwamen op en vertelden dat ze het eens anders wilden doen, beginnen met het bisnummer. En ze gingen al zwaaiend weer de coulissen in. Ik vond het wel leuk voor een keertje, gewoon hilarische teksten en nummers. Ik kreeg er zowaar de slappe lach van. Goed voor de lachspieren die mannen. Je moet er wel voor in de mood zijn haha.
En toen? Als ik het goed voorheb kwamen toen de mannen en dame van Les Truttes, drie jaar terug had ik ze al eens gezien, nu kwamen ze minder disco en meer rockererig te voorschijn. Ze zijn heerlijk om voor de camera te krijgen, meer show dan vokaal sterk. Maar voor even weer eens plezant.
Natalia kwam meer dan stevig het podium op, een show madam vind ik haar. En een zeer goede stem.
Daarna de mannen van Clouseau, ja ik weet dat ik de playlist bijna kan dromen en waarom ik weer en steeds weer zin heb om naar concerten van hun te gaan kan ik niet eenvoudig verklaren. De goesting en kriebels om te gaan zijn elke keer weer sterk, te sterk om te negeren zeg ik maar.
Als afsluiter van Suikerrock kwamen de mannen van Status Quo, ja heus. Die rockers staan nog stevig op het podium, zestigers moeten het toch wel zijn, niet?
Grappig vooraf was om te zien dat het hele podium eerst ontruimd werd en met zwart tapijt bekleed werd, toen alles installeren en jawel het hele podium werd vakkundig gestofzuigd. Dan sta je daarop te kijken en vraag je je toch af wie in hemelsnaam stofjes kan zien liggen op de grond. Bijna niemand. O ja, hoe ik dat zo goed had kunnen zien? Bij de eedere optredende artiesten stonden we eerste en tweede rij, ik hoef doorgaans niet zo nodig op de eerste rij te staan, maar toen Clouseau de aftocht blies vertrokken er ook een stel Clouseau fans van op de eerste rij, zij maakten plaats voor ons omdat we Status Quo wel wilden meenemen.
Enfin, ik vond het plezant voor even, de bekende nummers herkende ik wel, ze rockten stevig door maar amaai mijn oren. Wat had ik spijt dat ik geen dopjes meegenomen had. Als we nog eens iets rockerig gaan doen moet ik die echt meenemen. Nu had ik ruim twee dagen later nog suizende oren.
Het was een fijne dag geweest, fijn om samen met de maatjes door te brengen. Toffe dag was het gewoon. Tot...

nagellak

Tiener in actie?

Clouseau Turnhout 17.07.09

Voila sé! Het was weer tijd, tijd voor amusement. En op het zoals anders gratis programma van de Turnhoutse Vrijdagen stond gisteren weer Clouseau op de planning. Dus...
Een paar uren eerder vrij genomen op het werk, en op naar Turnhout. Ik kwam kwart over drie daar aan. Ja, 's middag's, en nee ik was niet de eerste. Langzaam aan kwamen fans aan, erg gezellig vond ik het om uiteindelijk met tientallen min of meer bekende gezichten bij elkaar te staan. En de stemming was zomers, het weer was meer dan prima. We kregen eerst een half uurtje een plaatselijke band, toen Wim Soutaer met live band. Die had zo te horen wel een schare fans hoor.
En de hoofdvogel Clouseau waar we voor gingen? De mannen hadden er zin in, veel speel plezier op het podium, plezant om te zien.
Twee jaar terug had ik meer het gevoel dat de playlist er door gehaspeld werd, dit werd nu meer dan goed gemaakt. En we kregen een extra nummer bij de bis ook, nog na het ontvangen van de bloemen zelfs. Een meer dan toffe middag en avond vond ik het.

Madonna

Van contrasten gesproken. Deze week ging ik van Leonard Cohen naar Madonna.
Iedere artiest heeft zijn eigenheid, en je kan en mag geen appelen met peren vergelijken he.

Madonna, toen Queen of Pop vorig jaar aankondigde naar Nederland te komen, hebben we lang zitten dubben of we om kaarten zouden gaan. Eens het concert voorbij was, kwam de spijt. En dit voorjaar gingen we voor tickets zodra bekend werd dat ze haar eerste concert in België zou geven. Meer dan een halve dag stressen aan de computer leverde tickets op.

En gisteren was het zover. En ja, we wilden rustig aan doen en waren kort na de middag thuis vertrokken. Afgelopen vrijdag nog kregen we een mail dat de deuren anderhalf uur vroeger open zouden gaan dan op de kaarten gedrukt stond. We stonden om half vier aan de ingang en na anderhalf uur aanschuiven stonden we al in de drank en eetruimte. Goed voor de consumptie..

Buiten hadden we al wat van de soundcheck meegekregen, en toen de poorten naar het terrein zelf om zes uur helemaal open gingen stonden Madonna en dansers nog op het podium. Vond het eigenlijk wel bijna het leukste van de avond om dat nog even meegekregen te hebben. Erg tof om haar en dansers gewoon in jogging ed relaxed te zien dansen en zingen.
Enfin, we zochten een mooie plaats, knal middenvoor het podium, op de tiende rij zowat achter de hekken van de golden circle. Schitterende plaatsen. Maar.. de mensen stonden daar al heel snel heel erg dicht op elkaar en stelden zich erg defensief op. Na een goed uur hielden oudste meisje, mijn zus en ik het voor bekeken daar, liever meer lucht en ruimte en wat verder naar achteren dan zo te staan hoor. Mijn mannetje bleef staan, en juist hij die van te voren riep niet in de massa te willen staan en zeker van op de zijlijn te willen kijken. ;-)

Goed, wat ik er van vond? Eén, Madonna is een showmadam van het beste soort, het mag gezegd worden, ze smeet zich volledig, danste alsof ze 20 was. Het spektakel was in de eerste plaats een schitterende licht en dans show met één persoon in het middelpunt. Minutieus getimed, en helemaal af!

Wat ik miste was de aandacht voor de muziek, ja er waren meerdere nummers met nieuwe arrangementen, maar de band zelf stond zo in de hoek, vrijwel geen aandacht voor hun. Ze zijn niet eens voorgesteld, Madonna zelf was zelf vaak moeilijk te horen, soms overstemd door de backings en ze zong er meer dan eens flink naast. Ik had het eerst niet gelijk door, maar bij sommige nummers viel het me op dat er hier en daar enkele zinnen ineens wel zuiver klonken, lees- gemixt met een tape. Like a prayer vond ik wel o zo mooi, Frozen ook tof. Toen ze tijdens Holyday een hommage brachten aan Michael Jackson ging er pas een golf van enthousiasme door me heen en duidelijk ook bij het publiek. En weet je wat ik dacht? Shit man had ik toch liever om tickets gegaan van MJ en hadden we het nog kunnen horen, beter dan dit..

Goh, vond ik het dan echt slecht? Neen absoluut niet, ik heb wel verschillende nummers met mijn handen in de lucht gestaan en staan dansen. Gewoon het beste er van willen maken. Maar ik voelde me helemaal niet betrokken. Had ik dit dan niet kunnen of moeten weten? Ik wist dat het show zou zijn, maar had gewoon muzikaal meer verwacht.
En Madonna geeft me een primeur, de allereerste keer dat ik iemand liever op cd hoor dan dat ik ze live bezig zie. Ik ga graag, heel graag naar concerten, maar het is vrijwel de eerste keer dat ik gewoon zonder concert gevoel, zonder vibes naar huis ging.

Nog één ding, zo'n hele dag op een wei staan en dan waarvan pak'm beet zes uur vrijwel op dezelfde vierkante meter gaat echt niet in de koude kleren zitten. We hadden alle vier in meer en mindere mate krampen in de benen en rug van het staan, echt kapot makerij was het. Erg dat je het laatste uur van het concert bij jezelf denkt van is het nog niet afgelopen want ik kan niet meer van de stijfheid ...

Leonard Cohen

 

Voor gisteren avond had ik een concert van Leonard Cohen in de planning.
Het was nog de vraag of het nu wel verstandig was om met een stijve nek op pad te gaan. Van de kinesist moest ik rustig blijven bewegen met mijn hoofd, zeker me niet houden naar de spanning.
Gisteren voormiddag ging het me redelijk, weliswaar met een pijnstiller en een spierverslapper. Ik zou met mijn mama gaan, van huis uit ben ik opgegroeid met muziek van Leonard Cohen, en we keken er zo naar uit.
Goed, mijn mannetje wilde ons wel wegbrengen, hij zou dan ondertussen een film meepikken, en dan hoefde ik al niet zelf te rijden. En het is een rustig luister concert, dus kalm op mijn stoel zitten zou ik dan doen. En heb ik dus braaf gedaan.
En hoe het was? Ademloos, schitterend, wat een man, wat een charisma.
Indrukwekkend hoe een afgeladen sportpaleis langs de ene kant muisstil luisterde en genoot en langs de andere kant hun enthousiasme toonde. En dan gespeeld van iets over acht uur tot ruim kwart na elf, met een klein half uurtje pauze er tussen door.
Het was duidelijk een internationaal publiek, ik heb Nederlands, Nederlands Nederlands, Frans, Engels, Spaans, Italiaans en nog een niet te ontcijferen taal opgevangen.
En dan de fans, dat alleen al afkijken is de moeite om te zien, mannen in donkere kleding, zwart L. Cohen t-shirt aan en de gleufhoed op het hoofd. Een zeer divers publiek ook, het viel me op dat er veel jongeren waren.
Wat ook was, dat voor en na het concert en tijdens de pauze muziek van Yasmine te horen was. Na het tweede nummer verwelkomde LC ons en zei ook dit concert op te willen dragen aan Yasmine. Aan het applaus te horen was ik niet de enige die dat erg waardeerde.
Hoe het me vandaag vergaan is? Tsja zonder iets tegen de pijn en een spierverslapper is het niet zo prettig als ik het zo mag zeggen.

Edit:

Ik heb een fragmentje bijgevoegd, misschien dat ik nog enkele op youtube zet, zie de link in de linker kolom.
Helaas was mijn geheugenkaart vol en had ik de reserve niet bij, stom stom..
Ik had zo graag nog enkele nummers meer opgenomen, het was zo mooi! Het concert blijft zo in mijn gedachten hangen.

lappenmand

Hoppeta! Lappenmand deel 4 dit jaar.
Geblokkeerde nekspieren deze keer, vannacht hoefde ik mijn hoofdje niet te draaien of te bewegen, want dat lukte gewoon niet. Het trekt door van hoofd, nek over schouder tot arm. Ben er weer klaar mee. Kon gelukkig vanmorgen nog terecht bij de huisarts, die me spierontspanners en ontstekingsremmende medicijnen voorschreef. Vanmiddag kon ik terecht bij een manueel therapeut, en ja ik merk nu toch al ietsje meer mobiliteit.
Jammer van mijn gepland concertje van vanavond, had al uit zitten kijken naar Bjorn Again, maar helaas, rijden en rechtstaan is gewoon geen optie.

Praag

Praag, oudste meisje danst bij een dansgroep die via haar school georganiseerd wordt. De dames en heren krijgen ook de kans om elk jaar een buitenlandse reis te maken. Vorig jaar ging de groep van Mirte naar Zuid-Afrika, weet je nog?
De 25 dames van de derde- en vierdejaars zijn afgelopen woensdag naar Praag vertrokken, ze doen daar oa ook mee aan het dansfestival. Via de schoolsite worden we op de hoogte gehouden en zie ik mijn meisje verschillende keren lachend op de foto staan.
De meiden zullen vast nog een paar vermoeiende maar leerrijke dagen hebben denk ik. Dinsdag komen ze weer naar huis, maar het is toch weer een hele ervaring en kans die ze krijgen.